Kramers Zuurkool zwartboek

Koningin Beatrix ontvangt zichtbaar verheugd vanaf de Toidverdroif een Bejo Kool van de Slikjes van Co en Jan Kamper, maar ook een zakje Albert Heijn Zuurkool - over de datum - tijdens Sail Amsterdam 2005.

Zwartboek Kramers Zuurkool GKZ - proloog

Dit jaar bestaat de firma Kramer Zuurkool 120 jaar. Eigenlijk zou je een Koninklijke firma verwachten, maar dit predicaat is er niet. Hoe kan dat ?

Hart Zuurkool uit Oudkarspel had het wel, maar toen het door Kramer werd overgenomen verdween het kroontje.

Koningin Beatrix houdt het liefst van een eenvoudige zuurkoolmaaltijd.

Waarom ontbreekt haar oranje kroontje dan toch op de fa GKZ ?

Toidverdroif gaat een zwartboek schrijven over de firma Kramer. Maar zal niet alleen de zwarte kanten van dit unieke bedrijf belichten.

Toidverdroif is de zoon van Joop Brandsma, boekhouder bij GKZ vanaf 1950 en later ook procuratiehouder. Zijn zoon Harry houdt nu de boeken bij van de inmiddels nieuwe generatie Kramers, Piet en Frans, zie http://www.gkz.nl/ .

Zelf werd Toidverdroif op 11 jarige leeftijd door Nic Kramer persoonlijk geronseld in de zomer, toen hij op visite was in de kistenfabriek. Hij kwam achter de klampenmachine te staan en maakte de handvaten planken van de aardappelkisten. Zijn eerste bedrijfsongeluk vergeet ie nooit meer. Door een kwast in het hout schoot de plank uit en boorde een gat in zijn rechterhand, tot bloedens toe. Een lidteken heeft Toidverdroif er niet van over gehouden, maar 37 jaar later vraagt Toidverdroif zich af:"Was ik toen als elfjarige eigenlijk wel verzekerd ?"

Willem Kaag is een van de slachtoffers van Nic Kramer, ook wel baas Nico genoemd. Frans Aarts van de CPN en later Groen Links kwam er achter dat Willem niet volgens de CAO betaald werd maar onderbetaald. Nic Kramer wenste niet aan de CAO te voldoen en zo belandde Willem op straat. Nu is hij 67 en ontvangt hij een pensioentje van GKZ, maar ook is hij doof aan het worden.

Dat komt waarschijnlijk door het vele lawaai in de kistenfabriek van Kramer waar Willem de eindcontrole deed van de koolkratten en aardappelkisten. Ik zie hem daar - ik was een jaar of 12 - nog staan met zijn krullenbol en schuddende kop, nauwkeurig kijkend of er geen mancos aan de kisten mankeerden.

Willem wacht al jaren op de doorvaarbaarheid naar Noord-Scharwoude:"Marcel, wanneer gane de slote nou open ?"